(1) જે સમય જતાં આકાશી પિંડોની સાપેક્ષ સ્થિતિઓ અને ગતિઓના નિરીક્ષણ અને રેકોર્ડિંગ સાથે સંબંધિત હતું.

(2) જે આ સ્થિતિઓ અને નીચેની બાબતો વચ્ચેના સંબંધોના નિરીક્ષણ અને રેકોર્ડિંગ સાથે સંબંધિત હતું:

(a) પૃથ્વી પર બનતી પ્રાકૃતિક ઘટનાઓ, જેમ કે હવામાન, ભરતી-ઓટ, ભૂકંપ, પૂર, જ્વાળામુખી વિસ્ફોટ, વનસ્પતિ અને પ્રાણી જીવનનો વિકાસ અને ઉત્ક્રાંતિ.

(b) માનવ શારીરિક ઘટનાઓ, જેમ કે બાળકનો જન્મ, મૃત્યુ, મહિલાઓનું માસિક ધર્મ, બીમારી, રોગ, અકસ્માત.

(c) માનવ મનોવૈજ્ઞાનિક ઘટનાઓ, જેમ કે પ્રેમ, દ્વેષ, અદેખાઈ, ઈર્ષ્યા, કામવાસના, લોભ, લાલચ અને આ આવેગજન્ય સ્થિતિઓમાંથી ઉદ્ભવતા શારીરિક કાર્યો, જેમ કે સંભોગ, હત્યા, લૂંટ, પ્લંડર, બળાત્કાર, લડાઈ અને યુદ્ધો.

જ્યોતિષીય વૈજ્ઞાનિક સંશોધનના આ બે વિભાગોમાંથી, જે માત્ર આકાશી પિંડોની સાપેક્ષ ગતિના નિરીક્ષણ સાથે સંબંધિત હતું, (ખગોળશાસ્ત્ર), તેને આકસ્મિક ગણવામાં આવતું હતું. .તે સાચું જ્ઞાન મેળવવા તરફનું એક પગલું - પહેલું પગલું હતું - એવું એકમાત્ર જ્ઞાન જે ખરેખર મહત્વનું હતું - માણસનું જ્ઞાન, તેની ઉત્પત્તિ અને તેનું ભાગ્ય.

આ પહેલો વિભાગ - ખગોળશાસ્ત્ર આજે એક વિજ્ઞાન તરીકે ઓળખાય છે, કારણ કે આધુનિક યાંત્રિક સાધનોની મદદથી આધુનિક વૈજ્ઞાનિકોએ પ્રાચીન તારા વૈજ્ઞાનિકોના નિરીક્ષણોને ચાલુ રાખ્યા અને આગળ વધાર્યા. આંધળા પૂર્વગ્રહ અને શંકાસ્પદતાના કારણે જ બીજા વિભાગને આવી માન્યતા મળી નથી. વર્તમાન સમયના વૈજ્ઞાનિકો દ્વારા તેને લગભગ સંપૂર્ણપણે નજરઅંદાજ કરવામાં આવ્યું છે જેમણે તેનો અભ્યાસ કરવાનો અને તેને તાર્કિક બનાવવાનો કોઈ પ્રયાસ કર્યો નથી. છતાં આ માટે કોઈ તાર્કિક કારણ નથી. ચોક્કસપણે કુદરતમાં બનતી કેટલીક જાણીતી હકીકતો છે જે જ્યોતિષીય જ્ઞાનના બીજા વિભાગના વ્યાપમાં આવે છે, જે દર્શાવે છે કે આ માર્ગ પર વધુ તપાસ કરવાથી પ્રાચીન વૈજ્ઞાનિકોના અન્ય તારણોની પુષ્ટિ થશે.

(l) ચંદ્રની કળા અને ભરતી-ઓટ વચ્ચે એક સંબંધ અસ્તિત્વ ધરાવે છે. (પ્રાકૃતિક ઘટના).

(2) ચંદ્રની કળા અને મહિલાઓના માસિક ધર્મ ગાળા વચ્ચે એક સંબંધ અસ્તિત્વ ધરાવે છે. (માનવ શારીરિક ઘટના).

(3) પૂનમ અને અમાસના સમયગાળા અને માનસિક રીતે અસ્થિર વ્યક્તિઓમાં આવેગજન્ય વિક્ષેપની તીવ્રતા વચ્ચે એક સંબંધ અસ્તિત્વ ધરાવે છે. (માનવ મનોવૈજ્ઞાનિક ઘટના).

આમાંથી એક હકીકત ઉપર દર્શાવેલ જ્યોતિષશાસ્ત્રના બીજા વિભાગના ત્રણેય ઉપ-વિભાગોમાંથી પ્રત્યેકના વ્યાપમાં આવે છે. જો ચંદ્ર વિશેના આ સંબંધો સાચા હોય, તો અન્ય ગ્રહો અને તારાઓની સાપેક્ષ સ્થિતિ અને સામાન્ય પુરુષો અને સ્ત્રીઓના વિચારો અને કાર્યો વચ્ચેના જે સંબંધો ઘણા વર્ષોના નિરીક્ષણ પછી પ્રાચીન જ્યોતિષીઓએ સ્થાપિત કર્યા હતા, તે નિયમોને જૂની વાતો ગણીને ફગાવી દેવા શું અહંકારી નથી? આખરે, આ નિરીક્ષણો અને રેકોર્ડ્સ એ જ જ્યોતિષીઓ દ્વારા કરવામાં આવ્યા હતા, જેમણે સૌપ્રથમ તમામ સ્થિર તારાઓની યાદી બનાવી હતી, જેમણે ગ્રહોના અંતર અને સાપેક્ષ સ્થિતિઓ, તેમની ભ્રમણકક્ષા અને તેમના પરિભ્રમણના સમયગાળાનું કોષ્ટક બનાવ્યું હતું, અને જેમણે અદ્ભુત ચોકસાઈ સાથે વિષુવવૃત્ત ભ્રમણના ચક્રની ગણતરી કરી હતી. ચોક્કસપણે આ પુરુષો બૌદ્ધિક રીતે મહાન હતા, અને તેમના તારણો ઓછામાં ઓછા તપાસને પાત્ર છે.

વાસ્તવમાં, જ્યોતિષશાસ્ત્ર એ આકાશી પિંડોના નિરીક્ષણ અને અભ્યાસમાંથી મેળવેલું જ્ઞાન છે - જેમાંથી આપણી પૃથ્વી પણ એક છે - જેથી તેમની અને આ પૃથ્વી જેની પર આપણું અસ્તિત્વ છે તેની વચ્ચે અસ્તિત્વ ધરાવતા તમામ સંભવિત સંબંધો નક્કી કરી શકાય. આવા નિરીક્ષણે માત્ર ગાણિતિક માપન અને સમય, અવકાશ, ઘનફળ અને દ્રવ્યમાનની ગણતરીઓ સુધી સીમિત ન રહેવું જોઈએ પરંતુ તે અન્ય તમામ સંબંધો સાથે પણ સંબંધિત હોવું જોઈએ જે કલ્પના કરી શકાય છે. આ સમય-અવકાશ માપનો અને આ પૃથ્વી પર અથવા અન્યત્ર બનતી ઘટનાઓ વચ્ચેના સંબંધના કોઈપણ સૂચનને અશક્ય ગણીને ફગાવી દેવું એ એક રસપ્રદ અને ઉત્તેજક વૈજ્ઞાનિક સાહસના માર્ગને સ્વેચ્છાએ બંધ કરવા સમાન છે.